واریان تنها روستای آبی کشور

شتر مسافرانی که از جاده چالوس، راهی شمال می‌شوند، روستایی را در آن سوی سد کرج می‌بینند؛ روستایی که هر بیینده‌ای را کنجکاو خواهد کرد. روستای واریان، یکی از مرموزترین روستاهای ایران است که لقب تنها روستای آبی کشور را به دوش می‌کشد. این روستا که جزو دیدنیهای استان البرز به شمار می‌آید، در فاصله کوتاهی از شهر کرج و تهران قرار دارد و تنها راه دسترسی به آن، از طریق قایق است.

واریان، جواهری سبز و زیبا و روستایی بدون خودرو و هرگونه آلودگی هوا است که در سال‌های اخیر، به‌دلیل موقعیت جغرافیایی ویژه و زیبایی دریاچه، مورد توجه گردشگران قرار گرفته است؛ اما آیا می‌دانید چطور باید به این روستا دسترسی پیدا کرد؟ در ادامه با ما همراه باشید تا شما را به سفری به این روستای سرسبز و سحر انگیز ببریم و خاطره‌ای خوش از یک سفر یک‌روزه در اطراف تهران و کرج برای شما بسازیم.

روستای واریان کجاست؟

روستای واریان در شهرستان کرج و در بخش شرقی سد امیرکبیر یا همان سد کرج، در حدود ۲۵ کیلومتری ابتدای جاده چالوس و در دو کیلومتری پلیس راه کرج – چالوس واقع شده است. شهرستان کرج در استان البرز از دو بخش مرکزی و آسارا تشکیل می‌شود. بخش آسارا شامل سه دهستان آدران، آسارا و نسا است و این روستا در دهستان آدران قرار دارد.

واریان قبل از احداث سد در بستر کنونی دریاچه سد قرار داشت و در حال حاضر، تنها راه ارتباطی به روستای واریان، گذر از دریاچه سد کرج با قایق است. آبادی‌ها و روستاهایی چون ارنگه بزرگ، خوزنکلا، دروان، کوشک بالا، قله منار، مورود و پل خواب در اطراف این روستای محاصره شده در میان کوه‌هایی سر به‌فلک کشیده قرار دارند.

روستای واریان به‌دلیل نزدیکی به تهران و کرج، مقصدی فوق‌العاده برای سفر یک روزه از این شهرها به شمار می‌آید. فاصله این روستا تا مرکز شهر تهران، ۶۶ کیلومتر است و برای رسیدن به آن، به غیر از زمان قایق سواری، باید حدود یک ساعت و ۱۵ دقیقه رانندگی کنید. واریان تا مرکز شهر کرج نیز، حدود ۳۶ کیلومتر و ۵۰ دقیقه رانندگی فاصله دارد.

• آدرس: استان البرز، شهرستان کرج، بخش آسارا، دهستان آدران، ۲۵ کیلومتری جاده چالوس

چگونه به روستای واریان برویم؟

روستای واریان در جاده چالوس قرار دارد. مسیر دسترسی به روستای واریان از شهر تهران، از آزادراه تهران – کرج آغاز می‌شود. در ادامه پس از رسیدن به پل فردیس، از خروجی سمت راست، وارد جاده چالوس شوید. حدود ۲۵ کیلومتر در جاده چالوس برانید و پلیس راه کرج – چالوس را رد کنید تا به سد برسید. سپس داخل سد کرج شوید تا در قسمت راه خاکی آن در جوار سد، قایق‌ها را ببینید. قایق روی سد از ساعت ۷:۳۰ صبح تا یک ظهر و از ساعت سه عصر تا ۱۱ شب در مسیر روستا تردد می‌کند. در فصل گرم تابستان، حدود ۱۰ قایق‌ در مسیر رسیدن به روستای واریان، فعال هستند.

شما همچنین می‌توانید با مترو، به ایستگاه کرج بروید و از آنجا سوار تاکسی‌های جاده چالوس شوید. از راننده بخواهید تا شما را در محلی مناسب پیاده کند تا بتوانید خودتان را به قایق‌های روستای واریان برسانید.

در نظر داشته باشید که هر فردی نمی‌تواند وارد روستای واریان شود و برای بازدید از این منطقه، قوانینی وجود دارد. در واقع، قایق‌هایی که شما را به روستای واریان می‌رسانند، متعلق به سازمان آب و فاضلاب هستند و بدون هماهنگی، پذیرای شما نخواهند بود.

چنانچه مسیر تابلو را در پیش بگیرید، به یک جاده کوتاه با شیب تقریبا تند می‌رسید. پس از طی جاده با یک نگهبان از سازمان آب روبه‌رو می‌شوید که رفت و آمدها به روستا را کنترل می‌کند؛ زیرا حدود ۷۰ درصد از زمین های روستای واریان متعلق به سازمان آب و فاضلاب هستند. در انتهای این جاده پارکینگ کوچکی وجود دارد که اهالی واریان از آن استفاده می‌کنند.

مجوز ورود به روستای واریان

برای رفتن به روستای واریان کرج، یکی از بکرترین و دست‌نخورده‌ترین روستاهای ایران، باید یکی از شرایط زیر را داشته باشید:

• مهمان یکی از اهالی واریان باشید.
• خانه یا ملکی در روستای واریان داشته باشید.
• با هماهنگی از قبل، اجازه ورود به روستای واریان را گرفته باشید.

برای اقامت در روستای واریان کرج، باید در این روستا اقوام یا آشنایانی داشته باشید؛ زیرا در غیر این صورت نمی‌توانید ویلاهای روستای واریان را اجاره کنید. البته افراد می‌توانند از طریق تورهای گردشگری نیز از این مناطق دیدن کنند. بازدید از روستای واریان، تنها روستای آبی ایران، خاطره‌ای فراموش‌نشدنی برای شما می‌سازد؛ پس اگر روزی فرصت بازدید از این منطقه را به دست آوردید، هرگز آن را از دست ندهید.

درباره روستای واریان بیشتر بدانید

اگر کلمه واریان را در لغت‌نامه دهخدا جستجو کنید، با این متن روبه‌رو خواهید شد:

واریان. نام دهی است از دهستان ارنگه کرج از شهرستان تهران واقع در ۲۵ هزارگزی شمال شرقی کرج و کنار جاده کرج به چالوس در دره رود کرج. ناحیه‌ای است سردسیر و دارای ۱۰۶۸ تن سکنه است. آب آن از رود کرج و چشمه سار تامین می‌شود و محصول آن غلات و میوه و لبنیات و عسل و دارای باغ‌های میوه است. شغل اهالی زراعت و گله‌داری و کرباس‌بافی و گیوه‌سازی است. دارای دبستان و راه ماشین‌رو است.

بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵، ۳۹ نفر (۱۵ خانوار) در روستای واریان زندگی می‌کنند. مردم این روستا به زبان تاتی سخن می‌گویند و شغل آن‌ها زراعت، گله‌داری، زنبورداری، کرباس‌بافی و گیوه‌سازی است؛ البته باید بدانید که پس از گذشت سال‌ها پس از احداث سد، دشواری رفت و آمد، مردم روستا را از آنجا گریزان کرده است و به همین دلیل، کشاورزی و دامداری در این منطقه از رونق افتاده است. آب واریان از رود کرج و چشمه سار تامین می‌شود. از محصولات روستای سرسبز و زیبای واریان می‌توان به غلات و میوه، لبنیات و عسل اشاره کرد.

در روستای واریان، حیاط خانه‌ها هیچ حصاری ندارد و کاملا با هم مشترک است. پوشش شبکه و مدرسه ابتدایی از جمله امکانات واریان هستند. این روستا هیچ مغازه یا سوپر مارکتی وجود ندارد؛ پس به شما پیشنهاد می‌کنیم که هرآنچه را که لازم دارید، قبل از ورود به واریان تهیه کنید.

شنا، اسکی (اسلا لوم، مارپیچ، پرش، تریک برموت، اسکی بدون چوب و اسکی با پای برهنه) و قایق‌رانی از ورزش‌های محبوب اهالی روستای واریان به‌خصوص بچه‌ها به شمار می‌آید؛ زیرا این روستا به آب، بسیار نزدیک است. جالب است بدانید که برخی از قهرمانان ملی این سه رشته ورزشی، اهل واریان هستند؛ قهرمانانی چون مرحوم حمزه گلابی، موسی قدمی، مجید گل محمدی، منوچهر و حسین خیراللهی، سیاوش حسینی راد، حسین نادری، علیرضا مطلبی و احمدرضا عسگری واریانی و بسیاری دیگر. واریان، همچنین زادگاه بازیگر معروف، آقای مهران رجبی نیز است.

تاریخچه روستای واریان

تاریخچه روستای واریان به دو دوره قبل از احداث سد کرج و بعد از آن تقسیم می ‌شود. این روستا به‌همراه دو روستای دیگر به نام‌های رزکان و کوشک‌ بالا در ابتدا در جایی قرار داشتند که در حال حاضر، بستر دریاچه سد امیرکبیر در آن واقع شده است. واریان در گذشته یک روستای مرکزی بود و حدود ۵۰۰ خانوار تا قبل از سال ۱۳۳۴ در این منطقه زندگی می‌کردند؛ سالی که سنگ بنای سد کرج گذاشته شد. در آن زمان، روستای واریان، مانند یک شهر بود و همه چیز در آن یافت می‌شد؛ زیرا دسترسی به آن از طریق ماشین امکان‌پذیر بود.

پس از ساخت سد، بخش بزرگی از روستا و خانه‌های آن، زیر آب رفت و بیشتر اهالی و ساکنان این روستاها به مناطق بالاتر کوچ کردند. برای تردد اهالی باقی‌مانده روستا نیز که با جاده اصلی فاصله داشتند، قایقی در نظر گرفتند تا بتوانند به محل زندگی خود، عبور و مرور کنند. به همین دلیل، از زمان پی‌ریزی سد، تنها راه ارتباطی روستاها، راه آبی بوده است.

در گذر سال‌ها، دسترسی مشکل به روستای واریان و خطرات رفت و آمد با قایق، سبب شد تا در سال ۱۳۵۹ بررسی‌هایی جهت ایجاد راه و یک پل ارتباطی برای اهالی و بومیان این روستا توسط سازمان آب و فاضلاب انجام شود؛ اما به‌دلایل مختلفی، این کار عملی نشد.

بسیاری از اهالی واریان به مناطق دیگر و به‌خصوص به کرج کوچ کرده‌اند و این روستا در حال حاضر به‌عنوان یک منطقه ییلاقی شناخته می‌شود که ساکنان آن برای تعطیلات به آن سر می‌زنند و از آرامش روستا لذت می‌برند. آخرین بازمانده‌ها از ساکنان دائمی این روستا، یک زوج سالمند به نام‌های حاج کربلایی غلامحسین بهرامی و مشهدی سکینه صیاد معروف به کبلایی و مش‌سکینه بودند که آن‌ها نیز در مهر ماه سال ۱۳۸۶ به کرج مهاجرت کردند.

روستای واریان در قدیم شامل چند محله بود؛ محله‌هایی که هر یک، محل سکونت خاندان متفاوتی بودند. به‌طور مثال، خاندانی که در محله کیان زندگی می‌کردند، با نام کیانی شناخته می‌شدند. کیانی‌ها، بزرگ‌ترین و با نفوذترین خاندان واریان بودند. واریان قدیم (پیش از دهه ۱۳۴۰) به روایت کربلایی حاج غلامحسین بهرامی دارای ۱۸ محله به نام‌های کیان، عبادان، پسه ده، توکلان، آهنگران، شاگیان، ساریان، جیرین سران، باغ خلیل، ایسیوول، باغ محله، قدمان، قیاسان، گریان، دومالان، مسگران، آنطرف‌آب و میون سرا بوده است.

هتل واریان

در اوایل آبگیری سد کرج در آن سوی دریاچه، در ساحل غربی سد کرج و کنار جاده، هتلی به نام هتل واریان ساخته شد که امکاناتی چون قایق سواری و اسکی روی آب را در اختیار مهمانان خود می‌گذاشت. در فضای داخلی هتل واریان، فرمان قایقی به چشم می‌خورد که در آن زمان، بسیار زیبا بود. این هتل که با نام هتل امیرکبیر هم شناخته می‌شد و علامت آن از حروف H و V تشکیل شده بود، طبق گفته‌ها به‌دلایل نامعلومی تخریب شد و همه تفریحات آن از سد جمع‌آوری شدند.

البته طبق برخی از منابع، هتل واریان به‌همراه تاسیسات تمرینی ارتش و اردوگاه‌های نظامی پیرامونی آن به‌علت جلوگیری از آلودگی آب دریاچه تخریب شد. از این هتل، تنها بقایای یک ساختمان قدیمی بزرگ در کنار جاده چالوس باقی مانده است.

واریان امروز

روستای واریان در حال حاضر دارای هفت محله به نام‌های خراسانیان، کافر دره، خش دره، کل دره، دره وانو، دیمان جار و «هاقوری» است. هاقوری از زمین‌های زراعی روستای واریان است که توسط دولت خریداری شد. متاسفانه در سال‌های اخیر به‌دلیل عدم رسیدگی مناسب، این زمین‌ها خشک شده و از بین رفته‌اند. محله هاقوری به‌علت برخورداری از دو درخت گردوی بسیار قدیمی، از اهمیت ویژه‌ای در واریان برخوردار است.

قله شاه‌دژ

دامنه‌های شمالی قله شاه‌دژ به روستای واریان و یال غربی آن به سد کرج ختم می‌شود و کوهنوردانی که قصد دارند به این قله صعود کنند، معمولا مسیر خود را از این روستا آغاز می‌کنند. قله شاهدژ، ۲,۸۰۳ متر ارتفاع دارد و محل مناسبی برای سنگ‌نوردی است.