معرفی چند مورد از میراث فرهنگی ناملموس ثبت شده در یونسکو

کمیته بین‌دولتی برای حفاظت از میراث فرهنگی ناملموس، طی نشست سالانه خود که از 13 تا 18 دسامبر به صورت آنلاین برگزار شد، چهار عنصر را در فهرست میراث فرهنگی ناملموس یونسکو که نیاز به حفاظت فوری دارند و 39 عنصر را در فهرست نمایندگی فرهنگ ناملموس ثبت کرد.

کمیته بین دولتی به ریاست Punchi Nilame Meegaswatte، دبیرکل کمیسیون ملی سریلانکا برای یونسکو، چهار پروژه را به فهرست اقدامات حفاظتی خوب اضافه کرد و 172000 دلار از صندوق میراث فرهنگی ناملموس به پروژه حفاظتی ارائه شده توسط مغولستان 1164 دلار اختصاص داد. به پروژه ای در جیبوتی و 266000 دلار دیگر برای پروژه ای در تیمور شرقی.

برای اولین بار در سال جاری، کمیته بین دولتی تصمیم گرفت عناصری از کنگو، دانمارک، ایسلند هائیتی، جمهوری فدرال میکرونزی، مونته نگرو، جمهوری دموکراتیک کنگو، سیشل و تیمور شرقی را در فهرست میراث فرهنگی ناملموس یونسکو ثبت کند. 630 عنصر از 140 کشور.

عناصر اضافه شده به فهرست نمایندگی میراث فرهنگی ناملموس به ترتیب کتیبه:

1.بلژیک –

رکاب زدن Namur

با رکاب زدن نامور یک سنت بلژیکی است که قدمت آن به اوایل قرن پانزدهم بازمی‌گردد. در طول مسابقه، شرکت کنندگان سعی می کنند تمام اعضای تیم مقابل را به زمین بزنند. جوست ها معمولاً در طول جشنواره ها در خیابان ها و میدان های نامور برگزار می شود. ورود رایگان است، و تماشاگران در اطراف منطقه jousting جمع می شوند و تیم های مورد علاقه خود را تشویق می کنند. رکاب زدن نشانگر قوی هویت نامور است و به عنوان یک عامل انسجام در نظر گرفته می شود. این تمرین از طریق آموزش در انجمن محلی رکاب زدن و همچنین از طریق سنت های خانوادگی و در مدارس منتقل می شود.

2.ایتالیا –

شکار و استخراج ترافل در ایتالیا، دانش و تمرین سنتی

شکار و استخراج ترافل ایتالیایی مجموعه‌ای از شیوه‌هایی است که قرن‌ها به صورت خوراکی منتقل می‌شود. شکارچیان ترافل یا تارتوفای با کمک یک سگ، مناطقی را که قارچ زیرزمینی در آن رشد می کند، شناسایی می کنند. سپس از بیل برای استخراج ترافل ها بدون برهم زدن شرایط خاک استفاده می کنند. یک منبع درآمد برای بسیاری از جوامع روستایی، شکار ترافل شامل طیف گسترده ای از مهارت ها و دانش مربوط به مدیریت اکوسیستم های طبیعی است. همچنین با جشن های محبوبی که شروع و پایان فصل ترافل را نشان می دهد، مرتبط است.

3.هلند –

فرهنگ Corso ،رژه گل و میوه در هلند

کورسو که قدمت آن به اواخر قرن نوزدهم بازمی‌گردد، یک رژه سالانه هلندی و رقابت شناورها یا قایق‌های پیچیده‌ای است که با گل‌ها، میوه‌ها، سبزیجات و در برخی موارد افرادی با لباس تزئین شده‌اند. این تمرین باعث ایجاد حس انسجام و همبستگی اجتماعی می‌شود، زیرا گروه‌هایی از دوستان یا کل محله‌ها اغلب ماه‌ها را صرف آماده‌سازی شناورهایی به طول ۲۰ متر و ارتفاع ۱۰ متر می‌کنند. فرهنگ کورسو از طریق کارآموزی، برنامه های مدرسه و شرکت در رژه سالانه، که در خیابان ها یا در رودخانه ها برگزار می شود و معمولاً با گروه های موسیقی و اجرای تئاتر همراه است، منتقل می شود.

4.ازبکستان –

هنر بخشی

بخشی اجرای داستان های حماسی با همراهی آلات موسیقی سنتی است. داستان نویسان که بخشی نیز نامیده می شوند، اشعار حماسی قهرمانانه، تاریخی و عاشقانه را بر اساس اسطوره ها، افسانه ها، قصه های عامیانه و سرودهای افسانه ای بازگو می کنند. بخشي هاي موفق بايد بتوانند با ملودي هاي خود شنوندگان را مجذوب خود كنند و داستان ها را به شيوه اي جذاب و بديع نقل كنند. بخشی یک بخش حیاتی از سبک زندگی ازبکستان است و قصه گوها همیشه در مراسم های خانوادگی، آیین ها، تعطیلات عمومی و جشن های محلی میهمانان استقبال می شوند. این عمل در خانواده ها و از طریق مدارس رسمی بخشی منتقل می شود.

نتیجه گیری

ثبت این میراث در یونسکو نه تنها به شناسایی و حفظ این دستاوردهای فرهنگی کمک می‌کند، بلکه باعث ارتقاء آگاهی عمومی درباره اهمیت حفظ آن‌ها در برابر تهدیدات ناشی از جهانی‌شدن و تغییرات فرهنگی می‌شود. این میراث فرهنگی در بسیاری از جوامع به عنوان گنجینه‌های معنوی شناخته می‌شوند که ارتباط عمیقی با فرهنگ‌های بومی و هویت‌های محلی دارند.

حفظ میراث فرهنگی ناملموس علاوه بر ارزش‌های فرهنگی و اجتماعی، به عنوان یک عامل اقتصادی نیز در بسیاری از جوامع اهمیت دارد. صنعت گردشگری، که اغلب به آثار فرهنگی مرتبط است، می‌تواند منبع درآمد و شغل برای جوامع مختلف باشد. همچنین، این نوع میراث، به دلیل قابلیت انتقال از نسلی به نسل دیگر، به تقویت پیوندهای اجتماعی و تقویت احساس تعلق به یک فرهنگ خاص کمک می‌کند.

در نهایت، ثبت میراث فرهنگی ناملموس در فهرست یونسکو نه تنها به حفاظت از آن‌ها در برابر فراموشی یا نابودی کمک می‌کند، بلکه به جهانیان این فرصت را می‌دهد تا با آشنایی با فرهنگ‌های مختلف، به درک بهتر و عمیق‌تری از تنوع بشری و ارزش‌های مشترک دست یابند.